Moeder de gans

Twee weken op een plek zonder elektriciteit en internet. Sterker nog: zonder stromend water. Voor sommigen ongetwijfeld een horrorscenario, voor anderen misschien iets om te dromen over het ware leven in de ongerepte natuur. Maar ik ga er niets over vertellen. Ik ben al lang geleden opgehouden met het vertellen over mijn vakanties. Na mijn eerste reizen naar verre streken, meende ik dat ik iedereen moest vertellen van al het mooie en bijzondere dat ik onderweg had gezien. Het zal wel aan mijn gebrekkige verteltalenten hebben gelegen, maar dat resulteerde altijd in gegeeuw. En als ik probeerde er nog een schepje bovenop te doen met nog een paar superlatieven, het mocht niet baten. Verveling. Dus besloot ik na verloop van tijd alleen nog maar de rampverhalen te vertellen. Sappige verhalen over alles wat mis was gegaan. Dan zou ik mijn gehoor de gelegenheid geven te genieten van mijn ellende. En wat is er nou mooier dan andermans malheur? Dacht ik. Maar ook toen weer die blikken. ‘Heb je nou echt niets leuks meegemaakt?’, las ik in de ogen van mijn gehoor. Ze begrepen niet waarom ik überhaupt op reis ging, als dat iedere keer leidde tot kwelling en ergernis. Ik erkende de logica in die reactie en hield op met vertellen. Ik geef enkel nog wat summiere informatie op verzoek: ja het was er mooi, ja we hadden goed weer. Een enkele keer zondig ik, zoals toen ik het voor elkaar kreeg op de eerste dag van de vakantie schipbreuk te leiden. En met de kano op vakantie vertrekken en de pagaaien vergeten mee te nemen, is natuurlijk ook een goede. O ja en dan die keer dat we gingen kamperen in de Provence en ik de tentstokken thuis had laten liggen. En die fietsvakantie waarin we onze fietsen kwijtraakten. Nee, stoppen nu, onmiddellijk. Het is bijna sterker dan mijzelf, het mij koesteren aan de rampen en rampjes waaraan we toch maar mooi veilig en wel ontsnapt zijn. Ik vertel dus niets over mijn afgelopen vakantie. Dat hoeft ook niet, want hij stond voor een goed deel in het teken van het WK-voetbal (waar moeten we heen om vanavond Nederland – Uruguay te kunnen zien?) en dat was op zich al rampzalig genoeg. Nee, laat ik het eens over iets echt belangrijks hebben. Over de watervogelstand in het meer voor ons huis bijvoorbeeld. Daarop zwemmen waterhoentjes, eenden, futen, soms zwanen en sinds een paar jaar nog maar één gans. Waar de andere gans is gebleven, weten we niet. Of het een mannetje en een vrouwtje waren, weten we ook niet, want met kleintjes hebben we ze nooit gezien. Maar nu het vreemde. Tijdens een kanotochtje over het meer een paar maanden geleden zag ik onze gans met zeven kleintjes. Hoe dit nu? Geen man en wel kleintjes? Dat was sinds het jaar nul toch niet meer gebeurd? Een raadsel dus en misschien wel een authentiek mysterie. Omdat ik mezelf niet helemaal vertrouwde, vertelde ik mijn waarneming aan Jacqueline. Maar zij heeft hetzelfde fenomeen een paar dagen later ook gezien, dus was er wel degelijk sprake van een geverifieerd wonder. Toch?
We zijn nu een maand of twee verder en nog steeds zwemt moeder de gans omringd door zeven al iets grotere kleintjes over het meer. Maar er is wel iets vreemds met die kleintjes. Ze blijven erg klein en ze willen maar niet wit als moeder worden. De buurvrouw die vanaf haar uitkijkpost naast de voordeur het fenomeen ook al maanden heeft gevolgd, heeft de oplossing: in den beginne was er een eend met zeven kleintjes, die zo onverstandig was om te dicht bij het erf van overbuurman te blijven die, zoals bijna alle boeren hier, ook een verwoed jager is. Weliswaar mag er in deze periode helemaal niet gejaagd worden, maar wat doe je als jager als je zin hebt in eend en je hebt een groot geweer in de kast staan? Naar de poelier rijden? Misschien was het wel zondag. Zo mogen we dan misschien niet het mysterie van de onbevlekte ontvangenis voor de deur hebben, maar wel het wonder van een alleenstaande gans die zich over zeven kleine eendjes ontfermt. Een rampverhaal met happy ending, een vakantie waardig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s